Zasady jazdy konnej – cz.2. Zaawansowane wyszkolenie jeźdźca i konia

Autor Wacław Pruchniewicz
Wydawca Chaber PR – Akademia Jeździecka
Rok wydania 2004

Podręcznik autoryzowany przez Polski Związek Jeździecki Podręcznik adresowany do: - instruktorów sportu jeździeckiego - trenerów II klasy - trenerów I klasy Otrzymujecie Państwo kolejną, drugą część podręcznika "Zasady jazdy konnej" poświęconą specjalistycznemu wyszkoleniu konia i jeźdźca w trzech podstawowych dyscyplinach sportu jeździeckiego - w ujeżdżeniu, skokach i wkkw. Jest to tłumaczenie najważniejszego opracowania szkoleniowego, "Richtlinien fur Reiten und Fahren", wydanego przez Niemiecki Związek Jeździecki po raz pierwszy przed niemal 50 laty i ciągle uzupełnianego. Łączny nakład kolejnych wydań w Niemczech sięga setek tysięcy egzemplarzy. Pozycja ta uznawana jest obecnie za jeden z najlepszych na świecie podręczników teorii klasycznej jazdy konnej i jest tłumaczona na wiele języków. Również Polski Związek Jeździecki uznał jej wartość w kształceniu kadr szkoleniowych, niezbędnych dla rozwoju sportów konnych. Pierwsza część ukazała się na rynku polskim z pod-tytułem - "Podstawowe wyszkolenie jeźdźca i konia", druga zaś "Zaawansowane wyszkolenie jeźdźca i konia". Obie części tworzą nierozerwalną całość. Pełne zrozumienie treści zawartych w II części wymaga dokładnego i szczegółowego przestudiowania I części podręcznika oraz znajomości innych zagadnień dziedziny hipologii, takich jak: anatomia, fizjologia, wychów i pielęgnacja, żywienie, psychologia, itp. Ponadto niezbędna jest podstawowa wiedza z za-kresu teorii sportu. Mam nadzieję, że gruntowne zapoznanie się z "Zasadami jazdy konnej" wpłynie na poprawę wyszkolenia zawodników, instruktorów i trenerów jeździectwa. Podręcznik powinni przestudiować dogłębnie także sędziowie - szczególnie ci zainteresowani dyscypliną ujeżdżenia. Oni bowiem swoimi ocenami wpływają na kierunek wyszkolenia jeźdźców i koni. Liczę na to, że przyjęcie proponowanych zasad zaowocuje nowym podejściem do pracy z końmi i porzuceniem stosowanych często nieracjonalnych metod. W efekcie umożliwi to uzyskanie nadrzędnego celu, jakim w jeździectwie jest harmonia i zaufanie pomiędzy człowiekiem, a koniem. To z kolei powinno przy-nieść poprawę wyników polskich jeźdźców w konfrontacji z jeźdźcami innych narodowości. A na to wszyscy czekamy